เที่ยวเกียวโตหนึ่งวัน เดินยังไงให้ครบโดยไม่ต้องวิ่ง

ปัญหาของเกียวโตไม่ใช่ไม่รู้ว่าจะไปไหน แต่คือที่เที่ยวกระจายอยู่คนละมุมเมือง แล้ววันเดียวไปไม่ครบ แผนข้างล่างนี้เลือกฝั่งตะวันออกซึ่งเป็นฝั่งที่ของอยู่ชิดกันที่สุด เดินต่อกันได้เกือบทั้งวันโดยไม่ต้องข้ามเมืองไปมา

แผนหนึ่งวันฝั่งตะวันออก

06:30 ศาลเจ้าฟูชิมิอินาริ

เริ่มที่นี่เพราะเป็นที่เดียวในลิสต์ที่เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงและไม่เก็บค่าเข้า ตอนหกโมงครึ่งอุโมงค์เสาโทริอิสีส้มยังว่างจนถ่ายรูปได้ไม่มีคนติด พอสายกว่านี้จะกลายเป็นแถวคนเดินต่อกันยาว

ไม่จำเป็นต้องเดินขึ้นถึงยอดเขา ขึ้นไปถึงจุดพักแรกแล้ววกกลับใช้เวลาราวหนึ่งชั่วโมง ถ้าจะขึ้นยอดต้องเผื่อสองชั่วโมงครึ่งซึ่งจะกระทบแผนของทั้งวัน

08:30 วัดคิโยมิสึเดระ

วัดนี้เปิดเช้ากว่าวัดอื่นในเกียวโต ไปถึงตอนแปดโมงครึ่งยังพอเดินสบาย ระเบียงไม้ที่ยื่นออกไปเหนือหุบเขาคือจุดที่ทุกคนมาถ่าย ควรถ่ายก่อนสิบโมงเพราะหลังจากนั้นคิวขึ้นระเบียงจะยาว

09:45 ถนนซันเนนซากะและนินเนนซากะ

เดินลงจากวัดตามทางลาดหินที่มีร้านสองข้างทาง เป็นย่านที่บ้านไม้เก่าถูกเก็บไว้ครบที่สุดในเกียวโต และเป็นช่วงที่สนุกที่สุดของวันสำหรับคนชอบเดินชิม ระวังหน่อยคือทางเป็นบันไดหินไม่เรียบ รองเท้าควรเป็นแบบเดินสบาย

11:00 ศาลเจ้ายาซากะและสวนมารุยามะ

ปลายทางของถนนเส้นเดิมพอดี ศาลเจ้ายาซากะเป็นประตูสีแดงส้มที่เห็นในรูปเกียวโตบ่อย ๆ ส่วนสวนมารุยามะด้านหลังเป็นที่นั่งพักขาที่ดีก่อนไปกินข้าว

12:00 มื้อเที่ยง

สองทางเลือกที่อยู่ใกล้ คือย่านกิออนซึ่งเดินต่อจากยาซากะได้ทันที ร้านสวยแต่ราคาสูง กับตลาดนิชิกิที่ต้องนั่งรถสิบกว่านาที เป็นตลาดในร่มยาวที่กินทีละอย่างเดินไปเรื่อย ๆ ได้

13:30 วัดกินคาคุจิและทางเดินนักปรัชญา

วัดศาลาเงินอยู่เหนือขึ้นไปจากกิออน สวนหินและสวนมอสของที่นี่คนละอารมณ์กับวัดตอนเช้าโดยสิ้นเชิง ขากลับให้เดินทางเดินนักปรัชญาซึ่งเป็นทางเลียบคลองยาวราวสองกิโลเมตร ร่มรื่นและคนบางกว่าย่านอื่น

16:00 ย่านกิออนช่วงไฟเริ่มติด

กลับลงมากิออนอีกรอบตอนบ่ายแก่ ๆ ถนนฮานามิโคจิที่เป็นบ้านไม้สองฝั่งจะเริ่มติดโคมไฟ เป็นช่วงเวลาที่ย่านนี้สวยที่สุดของวัน

เรื่องที่ต้องรู้คือตรอกเล็กหลายเส้นในกิออนเป็นเขตห้ามถ่ายรูป มีป้ายบอกชัดเจนและมีค่าปรับจริง ห้ามถ่ายรูปเกอิโกะหรือไมโกะที่เดินผ่านโดยไม่ขออนุญาต

16:30 จบวันที่ปอนโตโจ

ตรอกร้านอาหารแคบ ๆ เลียบแม่น้ำคาโมะ กว้างพอให้คนเดินสวนกันได้พอดี เป็นที่ปิดท้ายวันที่เหมาะที่สุดเพราะอยู่ใกล้สถานี เดินกลับที่พักได้ และมีร้านทุกระดับราคา

มาถึงตรงนี้แสงหมดพอดี หากยังมีแรงสามารถเดินเล่นริมแม่น้ำคาโมะต่อได้ หากเหนื่อยแล้วสามารถกลับที่พักได้ทันที

แผนนี้จบเร็วเพราะฟ้ามืดเร็ว วัดในเกียวโตส่วนใหญ่ปิดราวห้าโมงเย็นและปิดขายบัตรก่อนหน้านั้นครึ่งชั่วโมง ส่วนหน้าหนาวพระอาทิตย์ตกตั้งแต่ราวห้าโมง พอสี่โมงครึ่งแสงก็เริ่มหมดแล้ว

ถ้ามาหน้าร้อนจะได้เวลาเพิ่มมาฟรีเกือบสองชั่วโมง เพราะฟ้าสว่างถึงเกือบหนึ่งทุ่ม เอาไปเติมอาราชิยามะช่วงเย็นหรือเดินริมแม่น้ำคาโมะต่อได้สบาย

ถ้าอยากได้อาราชิยามะกับคินคาคุจิด้วย

สองที่นี้คือที่ที่คนถามถึงมากที่สุดและไม่ได้อยู่ในแผนข้างบน เหตุผลตรงไปตรงมาคือมันอยู่คนละฝั่งเมือง อาราชิยามะอยู่ตะวันตกสุด คินคาคุจิอยู่เหนือ ส่วนแผนข้างบนอยู่ตะวันออกทั้งหมด การใส่ทั้งสามฝั่งในวันเดียวแปลว่าใช้เวลาบนรถราวสองชั่วโมงครึ่งถึงสามชั่วโมง แล้วเหลือเวลาอยู่กับที่จริงแค่ที่ละสี่สิบนาที

ถ้ายังอยากได้ ทางที่เสียหายน้อยที่สุดคือตัดกินคาคุจิกับทางเดินนักปรัชญาช่วงบ่ายออก แล้วเอาเวลาบ่ายไปอาราชิยามะแทน ป่าไผ่กับวัดเทนริวจิใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงกำลังพอดี ส่วนคินคาคุจิให้ยกไปเป็นเช้าของวันถัดไปถ้ามีสองวัน เพราะที่นั่นปิดเย็นและไปทีหลังจะไม่ทัน

เรื่องการเดินทางในเมือง เกียวโตไม่มีรถไฟใต้ดินครอบคลุมเหมือนโตเกียว ที่เที่ยวหลายแห่งต้องพึ่งรถประจำทางซึ่งช้าและแน่นมากในหน้าท่องเที่ยว โดยเฉพาะสายที่วิ่งไปคินคาคุจิกับคิโยมิสึเดระ

ถ้าเลือกได้ ให้จัดแผนเป็นก้อนตามโซนแล้วเดินภายในโซนเอา จะเร็วกว่าการนั่งรถข้ามเมืองไปมาอย่างเห็นได้ชัด

ของที่ควรเตรียมสำหรับวันนี้

วันนี้เป็นวันที่ต้องเดินมากที่สุดวันหนึ่งของทริปเกียวโต รวมทั้งวันแล้วอยู่ที่ราวแปดถึงสิบกิโลเมตร และมีบันไดหินจำนวนมาก รองเท้าจึงสำคัญกว่าทุกอย่าง

อีกอย่างคือวัดส่วนใหญ่เก็บค่าเข้าเป็นเงินสดและหลายแห่งไม่รับบัตร ควรมีเหรียญและแบงก์ย่อยติดตัวไว้พอสมควร ส่วนน้ำดื่มหาซื้อได้ตลอดทางจากตู้กดที่มีแทบทุกหัวมุม

แผนนี้เดินเองได้ทั้งวัน แต่สองช่วงที่รถช่วยได้มากที่สุดคือตอนเช้าตรู่ไปฟูชิมิอินาริก่อนรถไฟสายแรกเริ่มเดิน กับช่วงบ่ายที่ต้องย้ายขึ้นเหนือไปกินคาคุจิ ซึ่งเป็นสองช่วงที่เสียเวลารอมากที่สุดถ้าไปเอง